İçimden Şehirler Geçiyor

şimdi mimarlık fakültesi öğrencisiyim. ve toplu taşıma araçlarındaki mimarlık fakültesi öğrencilerinin durumu artık bana "sefil" hatta "sefil ötesi" geliyor. 

bugün otobüste oturmuş, projelerimi de önüme dikmiştim. birden dalmışım. projemin bir yolcunun üzerine düşmesi sesiyle irkilerek uyandım, bin defalar özür diledim. sonra adam müsamaha gösterdi, babacan bi tavır takındı. ve bakışları üzerimde hissettiğim için biraz yerin dibine girdim.

lisede ben gibi bir üniversite öğrencisi görseydim, bu bölümü yazar mıydım bilmiyorum. otobüste gördüğüm mimarlık fakültesi öğrencileri yüzünden bölüm yazmış bir insan olarak, bunu sorgulamam gerektiğini düşündüm. 

tarihe yüzyılın en yavaş şehir planlama öğrencisi olarak geçtim, geçeceğim(çalışma saati/yapılan iş üzerinden hesaplanırsa eğer tabi, yoksa 2004 girişli olup hala proje 7 alan insan da tanıyorum)