İçimden Şehirler Geçiyor

rüyamda almanyaya gitmiştim. ama böyle bir okulda bir şeye katılmak içinmiş. almanyaya, hatta şehrine bile gidiyorum. okulun etrafında gezineyim diyorum. taksiye biniyorum. taksi de az tutuyor şaşırıyorum. ama taksinin içinde ben şimdi hangi şehrindeyim diye sorguluyor, sorguluyor sorguluyorum ama bir türlü aklıma gelmiyor. dahası aklıma gelmediğinden değil, resmen hangi şehre gittiğimi bilmiyorum. bilmem ne üniversitesi neredeydi diyorum. hatta hangi eyaletindeyim onu bile bilmiyorum. şehir çok yeşil. ve gotik mimari hakim. sokaklarını iyi aklıma kazıyayım çünkü adres vermeye kalksam asla bilmiyorum. taksiden indikten sonra geldiğim yer hem tarihi hem turistik. çınarağaçları falan da var. resmen bizim çengelköy çınaraltının daha kompleks hali. bir sürü geçkilerle bir sürü ağaçların altında oturma elemanları olan kafelerden geçiyorum. diyorum ki büşra burayı görseydi almanyadan hiç dönmezdi her halde. sonra oradan geçiyorum, daha aydınlık, ağaçların uzakta olduğu ve bana gölge etmediği yollardan geçiyorum. uzakta deniz veya nehir var. bir su manzarası. ve deniz seviyesinden yüksekte olduğumuz aşikar. çünkü sokağın bir tarafı uçurum. kale kapısı gibi bir yer var. oradan geçerken öyküm diye bir arkadaşımı görüyorum. kendisi ilkokul arkadaşım. mezun olduktan sonra bir defa bile görüşmedik. fakat rüyamda selamlaşıyor, hatta sarılıyoruz. dünya ne kadar küçük? seni bizim evin orda göremiyorken almanyada görmek... görsem belki tanımazdım ama burda tanıdım da... sonra şehrin ismini merakımdan dolayı insanlara bakıyorum. türk arıyor gözlerim ki bana yardımı olsun. bir kaç çocukla türkçe konuşuyorum. bakkal buluyorum. bakkaldaki kadın türk, belli. başı kapalı çünkü. tam konuşucam. uyanıyorum.

katip betül t. zaman: 12:16 Comments